Friday, June 29, 2007

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိ က၏ ေကာက္ႏွဳတ္ခ်က္မ်ား

ေန႕စဥ္ပဲ စာေမးပြဲ အစစ္ခံေနရတယ္၊ သင္ခန္းစာတိုင္းဟာ

စာေမးပြဲ၊ အေတြ႕အၾကံဳတိုင္းဟာ သင္ခန္းစာပဲ။

ဘ၀ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေနသြားခ်င္တယ္ ဆိုရင္ သတိေလးနဲ႕

ေနလိုက္ပါ။ ဘ၀ဟာ ရွင္းလာပါလိမ့္မယ္။ စိတ္ရွင္းရင္ ဘ၀ ရွင္းတယ္၊

စိတ္ရိုးရင္ ဘ၀ ရိုးတယ္၊ စိတ္ရႈပ္ရင္ ဘ၀လည္း ရႈပ္လာမယ္၊

စိတ္ဆန္းျပားရင္ ဘ၀လည္း ဆန္းျပားလာမယ္။



စိတ္ရွင္းရင္ ဘ၀လည္း ရွင္းပါတယ္၊ အသိညဏ္လည္း ရွင္းပါတယ္၊

စိတ္မရွင္းရင္ ဘ၀လည္း မရွင္းဘူး၊ အသိညဏ္လည္း မရွင္းဘူး။



စာေမးပြဲမွာ ကိုယ္တကယ္တတ္တာကို ေျဖဖို႕ထက္ အမွတ္ရဖို႕

အဓိက ထားျပီး ခိုးေျဖတာေတြ ျဖစ္လာသလို အျပင္ေလာကမွာလည္း

လူအထင္ၾကီး ခံရဖို႕ အဓိကထားရင္ ဟန္လုပ္ျပီးေနျပရတယ္။

အဲ့ဒါ ဘ၀ စာေမးပြဲကို ခိုးေျဖေနတာပဲ။



ဘ၀ကို အႏွစ္သာရအျပည့္နဲ႕ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္ရင္

ေလကာၾကီးကို အထိေရာက္ဆံုးနဲ႕ အက်ိဳးျပဳခ်င္ရင္ ၊ ေအးခ်မ္း

တည္ျငိမ္ျပီး ရင့္က်က္တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္ရင္ ၊ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို

အထိေရာက္ဆံုး အသံုးခ်ခ်င္ရင္ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း ၊

တစ္ခဏတိုင္း တစ္ခဏတိုင္း သတိေလးနဲ႕ ေနလိုက္ပါ။



ဘ၀ကို အႏွစ္သာရ အျပည့္နဲ႕ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနခ်င္ရင္၊ ေလာကၾကီးကို အထိေရာက္ဆံုးနည္းနဲ႕ အက်ိဳးျပဳခ်င္ရင္၊ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္ျပီး ရင့္က်က္တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို အထိေရာက္ဆံုး အသံုးခ်ခ်င္ရင္ အခ်ိန္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္း တစ္ခဏတိုင္း သတိေလးနဲ႕ ေနလိုက္ပါ။



ကို္ယ့္ဘ၀ကို စည္းကမ္းရွိရွိ ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြားခ်င္ရင္ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္သိေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ၀မ္းနည္း၀မ္းသာ အျဖစ္နည္းျပီး ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းတဲ့စိတ္နဲ႕ ဆံုးျဖတ္ရမယ္။



လူတိုင္းလူတိုင္း ဘ၀တစ္ခုလံုးမွာ ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ်ေရြးခ်ယ္မႈ႕ေတြ လုပ္ေနရပါတယ္။ ေရြးခ်ယ္တာ ဆံုးျဖတ္တာ မွန္ဖို႕ လိုပါတယ္။



အလုပ္ဟာ လူ႕ဘ၀မွာ အင္မတန္အေရးၾကီးတယ္။ “ ဒါကို လုပ္ဖို႕ ငါ လူျဖစ္လာတာပါ ” လို႕ေျပာႏိုင္ေလာက္တဲ့ အလုပ္က ဘယ္အလုပ္လဲ။ ကိုယ့္ဘ၀မွာ တကယ္အေရးပါတဲ့ ကိစၥေတြကို စိတ္မပါပဲ လုပ္ေနရတယ္ ဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈ႕မရွိတဲ့လူ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သစၥာမရွိတဲ့သူ ျဖစ္ေနတယ္။



ဘ၀ဆိုတာ စိတ္နဲ႕တန္သလို ျဖစ္တာပါ။



ကိုယ့္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး အျမင့္ဆံုး အရည္အေသြးေတြကို အမ်ားဆံုးထြက္ေပၚလာေအာင္ လုပ္ေနရတာ ၾကိဳးစာေနရတာဟာ ဘ၀မွာ ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆံုးပါပဲ။



ဘ၀ကို အဓိပၸါယ္ရွိရွိ ေက်ေက်နပ္နပ္ ေနခ်င္တယ္ဆိုရင္ သက္သက္စာစာ မေနပါနဲ႕၊ ၾကိဳးစားပါ ၊ အရည္အခ်င္းမ်ားမ်ားထုတ္ပါ။ အရည္အခ်င္းမ်ားမ်ားထြက္ေလ ေက်နပ္မႈ႔ ရေလေလပဲ။



လူမွာ လုပ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတိၱေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီလုပ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတၱိအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီလုပ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတိၱေတြကို မ်ားမ်ားထုတ္သံုးရမွ အဲ့ဒီလူဟာ ဘ၀ကို ေက်နပ္မႈ႕ရမယ္။



စိတ္ရဲ႕ အရည္အေသြးျမင့္မားလာရင္ ဘ၀ရဲ႕ အရည္အေသြးျမင့္မားလာတယ္ ၊ ဘ၀ဆိုတာ စိတ္ရဲ႕ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈ႕ပဲ။



ဘ၀ရဲ႕ အရည္အေသြးကို ျမင့္မားေစခ်င္ရင္ စိတ္ရဲ႕ အရည္အေသြးကို ျမင့္မားေအာင္ ၾကိဳးစားမွ ျဖစ္မယ္ ၊ ဘ၀ရဲ႕ အဆင့္အတန္းကို စိတ္ရဲ႕ အဆင့္အတန္းနဲ႕ပဲ တိုင္းတာသင့္တယ္။



အေလးနက္ဆံုး အသိညဏ္က ဘ၀နဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ အသိညဏ္ပဲ။





ဘ၀ကို ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ အဓိပၸါယ္ ရွိရွိဘယ္လိုေနရမယ္ဆိုတာ သိဖို႕လိုတယ္။ အဲ့ဒီလို မသိလို႕ရွိရင္ အသက္ၾကီးသြားတဲ့ အခါၾကာေလ အသံုးမက်ေလ ျဖစ္လာတယ္။ ၾကာေလ အဓိပၸါယ္ မရွိေလ ျဖစ္လာတယ္။



ေသျခင္းတရားကို တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ရင္ဆိုင္သြားႏိုင္မွာသာ လူ႕ဘ၀ကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ေနသြားတဲ့သူလို႕ ဆိုႏုိင္မယ္။



စကၠန္႕တိုင္း စကၠန္႕တိုင္း တစ္ခဏတိုင္း တစ္ခဏတိုင္း ကို တန္ဖိုးထားႏိုင္မွ ဘ၀ဟာ တန္ဖိုးရွိတဲ့ ဘ၀ ျဖစ္မွာပါ။



ဘ၀ျဖစ္လာတာဟာ အသိညဏ္ရဖို႕ ၊ အသိညဏ္ရဖို႕ဆိုရင္ စိတ္ဓါတ္ျမင့္မားမႈ႕ ၊ စိတ္ဓါတ္ ျမင့္ျမတ္မႈ႕ရွိမွ ျဖစ္ႏိုင္မယ္။



ဘ၀ တစ္ခုလံုးဟာ ေက်ာင္းပဲ။ ေမြးတဲ့ အခ်ိန္က စျပီး ေသတဲ့ အခ်ိန္အထိ ေက်ာင္းေနေနတာပါ။ ဒီဘ၀မွာ ေတြ႕ၾကံဳ ရသမွ် ကိစၥေတြနဲ႕ ျမင္သမွ် ၊ ၾကားသမွ် ေကာင္းတာေရာ ၊ ဆိုးတာေရာ ၊ တစ္ခု မက်န္ အားလံုးဟာ သင္ခန္းစာခ်ည္းပဲ။ ယူတတ္ရင္ ပညာနဲ႕ အသိညဏ္ ရတယ္။ ယူတတ္ဖို႕ ဆိုတာလည္း အသိရွိမွ ျဖစ္မယ္။ ေမ့တိေမ့ေလ်ာ့ေနရင္ေတာ့ ပညာမရဘူး။ အသိညဏ္မရဘူး။

ဒီပို.စ္ေလးကို www.planet.com.mm မွ ကူးယူေဖာ္ ၿပထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။


No comments: